)).jpg)
| Нацiональне свято | 11 лютого (1979 р.) - День Перемоги Iсламської Революцiї |
| Канцелярiя | 01901, м. Київ, вул. Круглоунiверситетська, 12 |
| Тел | (044) 229-44-63, 229-49-53, |
| Факс | (044) 229-32-55 |
| Робочi години | 9:00-12:00, 15:00-17:00 |
خواهرم مرد از بس که جان ندارد.... خواهرم مرد از بس که ظلم پایانی ندارد.... خواهرم مرد از بس که زندگی را دوست داشت.... و خواهرم مرد از بس که مردم را عاشقانه دوست داشت.
خواهرم عزیزم کاش وقت رفتن چشمانت را میبستی...آخر آخرین نگاهت جانم را میسوزاند.... خواهرکم بخواب.آخرین خوابت شیرین...
Вчера на сайте "Балатарин" я написала пост под названием "Завтра - великий день. Может быть, я погибну". Я сегодня пришла, чтобы сказать: я жива. Но сестра моя погибла... Пришла, чтобы сказать: моя сестра погибла на руках отца... Пришла, чтобы сказать: у сестры были великие мечты... Пришла, чтобы сказать: моя сестра погибла, но она была достойной. Она любила, как я. Она любила, когда ветер играет с ее волосами. Она, как я. читала стихи поэтессы Форуг. Она хотела жить в свободе и равноправии. Она хотела поднять голову и гордо сказать: "Я - иранка"! Она хотела влюбиться в мужчину с растрепанными волосами и хотела родить дочь, чтобы заплетать ей косу, чтобы петь ей колыбельные песни. Моя сестра погибла от бессилия. Моя сестра погибла, потому что у зла нет предела. Моя сестра погибла, потому что очень любила жизнь. Моя сестра погибла, потому что любила людей.
Дорогая сестра! Если б ты закрыла глаза! Потому что твой взгляд жжет мою душу. Сестричка, сладкого тебе последнего сна...
(перевод с фарсу - муж
anoushe )
PS. Посвящается застреленной сегодня девушке по имени Нейда. www.youtube.com/watch - слабым нервами лучше не ходить
من فردا در راهپیمایی شرکت میکنم.شاید راهپیمایی فردا به خشونت کشیده بشه.شاید من یکی از کسانی باشم که قراره کشته بشم. دارم تمام آهنگ های زیبایی رو که تو عمرم شنیدم دوباره گوش میدم.حتی میخوام چند تا آهنگ لوس آنجلسی بذارم و برقصم. همیشه دلم میخواست ابروهام رو تا جایی که میشه نازک کنم.آره ، فردا قبل از این که برم یه سری به آرایشگاه هم میزنم!چند تا سکانس محشر تو فیلم هامون هست، اون رو هم باید ببینم. یه سری به کتابخونه ام باید بزنم، شعرهای فروغ و شاملو ارزش خوندن دوباره رو دارن. آلبوم عکس های خانوادگی رو هم باید بشینم و از اول ببینم. دوستام، به اونها هم باید زنگ بزنم و ازشون خداحافظی کنم .از مال دنیا فقط دو تا کتابخونه دارم که به خانواده ام سپردم که کتاب ها رو به کی بدن .دو واحد دیگه دارم تا مدرک لیسانسم رو بگیرم ولی گور پدر مدرک. ذهنم حسابی مغشوشه. این جملات پراکنده رو برای نسل بعد نوشتم تا بدونن ما جو زده و احساساتی نبودیم.برای اینکه بدونن برای بهتر شدن زندگیشون هر کاری که از دستمون برمیومد انجام دادیم.برای اینکه بدونن اگر اجدادمون در برابر حمله عرب و مغول تسلیم شدن ولی در برابر استبداد تسلیم نشدن. این نوشته تقدیم به بچه های فردا...( کلیک نکنید)
![]() | You are viewing Log in Create a LiveJournal Account Learn more |